Vruchtmeidoorn

De vruchtmeidoorn

Meidoorn of Crataegus is een geslacht uit de familie van de Rosaceae of roosachtigen waartoe o.a. ook de appel en de peer behoren. De bij ons meest voorkomende soorten zijn de éénstijlige en de tweestijlige meidoorn (C.monogyna en C.laevigata). De vruchtjes van deze soorten zijn jammer genoeg waardeloos voor consumptie.

Over de continenten verspreid zijn er echter honderden soorten meidoorns waaronder er heel wat zijn die zéér lekkere vruchten voortbrengen. Er zijn zelfs soorten die als commerciële vrucht gekweekt worden zoals de tejocote of manzanilla uit Mexico, de Azarool uit Zuid Europa, mayhaw uit het zuiden van de VS etc….

De meidoorn is ook een medicinale plant, de vruchten maar vooral ook de groene delen zijn hartversterkend en verwijden de bloedvaten. De meidoorn wordt gebruikt in de behandeling van hoge bloeddruk.

De kleur van de vruchten varieert over de vele soorten van geel naar oranje naar rood tot zelfs zwart. De vruchtgrootte van de lekkere soorten ligt tussen de 1 en 3,5 cm.

De meidoorn is meestal een doornige kleine boom of struik maar er bestaan ook doornloze soorten of variëteiten, omgekeerd zijn er ook soorten die echt gevaarlijke doornen hebben.

De soorten

Hieronder volgt een opsomming van soorten met lekkere vruchten. Dit is geenszins een beperkende lijst…..aangezien er honderden soorten meidoorns bestaan en er ook zéér gemakkelijk natuurlijke kruisingen gevormd worden zullen er uiteraard nog vele meidoorns zijn die goede vruchten vormen.

	Crataegus aestivalis: Zuidelijke VS. Klein ovaal getand blad. Bloeit zéér vroeg( in de late winter). De enige soort waarvan de vruchten al in mei rijpen. Deze vrucht wordt samen met C. opaca gerekend tot de “mayhaws” en wordt in het zuiden van de VS lokaal commercieel gekweekt voor de bereiding van conserven,confituur en gelei.
	Crataegus arnoldiana: Oosten van Canada. Zeer diep ingesneden zilverachtig blad dat lijkt alsof het geveerd is. De rode vruchten rijpen in de late zomer. Stevige doornen op de uiteinden van de korte twijgen.
	Crataegus azarolus: Zuid Europa en West Azië. Diep ingesneden zilverachtig behaard blad, witte bloemtrossen, gele tot rode vruchten van 2 tot 3,5 cm, geen doornen. Werd vroeger als fruit geteeld in het zuiden van Europa. Sommige variëteiten zijn volledig doornloos.
	Crataegus calpodendron: Oosten en Midden VS. Peervormige rode vruchtjes. Ovale getande en gezaagde bladeren.
	Crataegus ellwangeriana: oostelijke VS. Middelgroot ovaal getand blad. Grote doornen. Rode zéér lekkere erg geparfumeerde vruchten van 2 tot 2,5 cm vanaf half september.
	Crataegus flava: zuidoosten VS. Kleine lepelvormige getande blaadjes. Lekkere rozerode vruchtjes. Kleine scherpe doornen.
	Crataegus grignonensis: hybride tussen C. mexicana en C. crus-galii. Langwerpig ovale blaadjes enkel bovenaan getand. Prachtig blinkende rode vruchtjes van ong. 1,5 cm.
	Crataegus intricata: oostelijke VS. Lijkt sterk op ellwangeriana maar vruchten minder sappig. Grote doornen. De vruchten rijpen vanaf half september.
	Crataegus laciniata: Oost Azië. Diep ingesneden zilverachtig blad. Rode hoekige lekkere sappige zoete vruchten van ongeveer 2cm. Weinig doornen.
	Crataegus lobulata: Noordoosten van de VS.grote doornen. Middelgroot ovaal getand blad. Rode zéér lekkere geparfumeerde vruchtjes van ongeveer 1,5 cm.
	Crataegus mexicana: Mexico en zuidwesten VS. Langwerpig ovaal getand puntig blad, mooie witte bloemtrossen en lekkere extreem geparfumeerde sterk ruikende meestal gele vruchten in de late herfst (er bestaan ook roodvruchtige selecties). Deze soort wordt in Mexico commercieel geteeld. Geen doornen.
	Crataegus opaca: zuidelijke VS. Langwerpig ovaal licht getand blad . Oranjerode vruchten van goede kwaliteit . Deze vrucht wordt samen met C. aestivalis gerekend tot de “mayhaws” en wordt in het zuiden van de VS lokaal commercieel gekweekt voor de bereiding van conserven,confituur en gelei.
	Crataegus orientalis: Zuid Europa. Zilverkleurig diep ingesneden blad. Hoekige meestal rode maar soms ook gele vruchten met zeer lekkere smaak.
	Crataegus pedicelleta: Noordoosten van de VS . Middelgroot ovaal getand blad. Grote doornen. In de herfst rode zéér lekkere geparfumeerde vruchten van 2 tot 2,5 cm vanaf half september. Grote doornen.
	Crataegus pinnatifida Major: Oost Azië – China. Grote glanzende licht ingesneden tot gelobde getande bladeren . grote witte bloemtrossen. In de late herfst grote rode vruchten tot 3,5 cm in trossen. De vlezige vruchten hebben een zure smaak en worden in China commercieel geteeld voor verwerking tot geleien en conserven. Volledig doornloos. De vruchten bevatten zéér veel pectine. Variëteiten: Big Golden Star, Little Golden Star, Chankou, Big Ball, Purple Jam.
	Crataegus pontica: centraal en west Azië. Zilverachtig diep ingesneden blad. Oranje sappige vruchten van ongeveer 2 cm.
	Crataegus ruscinensis: Zuid europa. Natuurlijk voorkomende hybride tussen C. azarolus en C. monogyna. Zilverachtig ingesneden blad als van C.azarolus . Vruchten ongeveer 2,5 cm en blinkend rood. Lekker maar iets droger dan de azarool. Deze soort heeft wel doornen.
	Crataegus schraderiana: Zuid Europa. Diep ingesneden zilverkleurig behaard blad. Vanaf half september dikke donkerpaarse hoekige lekkere sappige zoetzure vruchten.
	Crataegus songarica: Oost Azië. Lijkt op C.pinnatifida maar heeft kleinere zéér donkere paarse vruchten die uitstekend zijn voor confituur of gelei. De vruchten rijpen vanaf eind augustus en zijn de eerste meidoornvruchten die oogstrijp zijn. Zo goed als doornloos.
	Crataegus succulenta: Oosten en midden van de VS. Rond tot ovaal getand en gezaagd blad.Rode sappige vruchtjes. Grote doornen.
	Crataegus tanacetifolia: West Azië. Zéér diep ingesneden zilverachtig blad. Meestal rode hoekige lekkere sappige vruchtjes van ongeveer 2 cm met geparfumeerd aroma.